Blog 4: Leren van het falen van kunst-startups

Hoe zit dat: tekenen met de computer of toch met de hand?

Wat vind je ervan als kunstwerken tegenwoordig alleen nog maar digitaal zouden zijn?

Zonder twijfel is de computer een heel mooi hulpmiddel en geeft hij ons veel inspiratie voor portretten. Maar waarom bieden we dan geen digitale portretten aan?

De pogingen om een succesvol start-up te beginnen.

Mijn eerste start-up: eigen interpretatie van beroemde werken

Toen ik jong was, hield ik van beroemde werken zoals ABC, XYZ... om precies te zijn, heb ik ze op eigen wijze geïnterpreteerd en tegen een gunstige prijs verkocht. Het begon als een passie, maar na de eerste verkoop heb ik nog meer tekeningen gemaakt en verkocht en heb ik me tot aan de tweede toelatingsproef op de universiteit kunnen redden. Helaas mislukte het start-up daarna.

Mijn tweede start-up: digitaal overtekenen!

Ik merkte dat er veel concurrenten waren die zelf niet hoefden te tekenen. Ze maakten het zichzelf makkelijk en drukten alleen maar schilderijen af tegen een zeer gunstige prijs. Ik wilde absoluut meedoen met de stroom en begon mijn tweede start-up. Daarvoor gebruikte ik verschillende software om de beelden te bewerken en af te drukken, maar ook hier bleef het succes uit.

Het derde start-up: pionier van memes* 

Op een dag kwam een oude vriend bij me en zei: „Je bent toch een kunstenaar, kun je mijn gezicht niet digitaal in een beroemd werk integreren?”. Ik voerde de opdracht uit en het was zo goed dat ook veel van zijn vrienden me verschillende opdrachten gaven. Ik moest onder andere hun gezichten in dieren, bedrijfsreclame of logo's digitaal tekenen. In het begin was het echt interessant en nieuw terrein voor mij en ik was vrij succesvol, maar na na na werd het erg saai, omdat ik in principe steeds hetzelfde deed. Voor mij had dit model geen toekomst en in mijn ogen was het geen echte kunst.

Al een korte tijd later waren er al zeer veel concurrenten, die de marktprijs fors drukten, zodat ik ook dit keer mislukte, zonder een cent in mijn zak te hebben.

Moeilijke tijd op de universiteit

Tijdens het tweede, derde en vierde start-up studeerde ik nog en kwamen er veel andere hindernissen op mijn pad, die het me niet makkelijker maakten. Zo kwamen er bijvoorbeeld extreem hoge collegegelden en andere kosten zoals computerkosten en modelmaterialen bij. In Vietnam zijn er weinig tot geen ondersteuningsmogelijkheden. Alle studenten moeten zelf voor hun kosten opkomen. Na twee jaar studeren ontving ik een aanmaning van de universiteit voor de betaling van de collegegelden. Als ik deze niet betaal, zou ik worden uitgeschreven.

Wegwijzer terug naar de originele kunst

Met een droevig gevoel slenterde ik door de oude stad van Hanoi, de wijk waar veel kunstenaars op straat werken en met toeristen omgaan. Daar zag ik hoe een oudere kunstenaar een tekening van een overleden hond voor zijn bezoeker maakte. Hij zag er daarbij heel evenwichtig en tevreden uit. Ik merkte ook hoe hij veel bezoekers blij maakte met zijn tekeningen. Het mooiste wat je terugkrijgt, is de vreugde in de gezichten en deze uitdrukking is onbetaalbaar. De beloning voor de moeite en harde arbeid volgt met het delen van de boodschap. De oude man had gelijk en hoogstwaarschijnlijk volstond het schilderen hem ook om ervan te leven. Ik kreeg de herinnering op bij het beeld van de vermiste hond, dat ik voor mijn vriendin had getekend en hoe gelukkig het haar maakte.

Vierde start-up: - Origineel kunstwerk - met echte emoties

Samen met mijn vriendin Hoa waagde ik een nieuwe poging en dit keer relatief succesvol! Het geld dat we door portretten tekenen hadden verdiend, heeft ons door de laatste zware jaren op de universiteit tot aan het afstuderen geleid. Daarna hebben we een klein bedrijf in Vietnam opgericht, dat zich specialiseerde in het schilderen van portretten van mensen en dieren. We konden ons onderscheiden van onze concurrenten, omdat we van veel mensen of voorbeelden een kunstwerk konden maken en van oude voorbeelden weer nieuwe werken konden creëren. Na onze vertrek naar Duitsland bleven onze zussen achter om het bedrijf in Vietnam over te nemen. In de volgende blog zul je ontdekken hoe het voor ons in Duitsland verderging, wees benieuwd.

Voor mij is schilderen met de hand belangrijker dan met de computer. Wat is jouw mening hierover? Tekenen met potlood of muis? Kopiëren of creativiteit? Schrijf ons gerust een bericht.

Terug naar blog