Blog 3: Is er bezinning dankzij creatieve kunst?

Tekenaar worden is niet moeilijk, maar tekenaar blijven is wel heel erg?

Elk jaar komen heel veel kunstenaars in de wereld van de portretkunst, maar evenveel kunstenaars stappen ook over naar abstracte kunst of proberen ze zich in een andere richting te beproeven. Als iemand je zou vertellen dat je iets niet beheerst en dat je snel opgaf, zou je dan gewoon opgeven? 

Ik vertel je graag iets meer over mijn verhaal, hoe vaak ik ben gevallen en hoe vaak ik op weg naar de kunst wilde opgeven.

Kleine teaser: ik teken nog steeds met passie. :-)


De crisis die me bijna alles afnam, alles wat overbleef was mijn kunst

Rond 2010 was het beroep van architect in Vietnam zeer veeleisend en de toelatingsexamen vereiste het behalen van veel criteria, waaronder twee tekenvakken.

Toen heb ik mijn eerste toelatingsexamen niet gehaald en moest ik een jaar wachten op het volgende examen. Om mezelf boven water te houden, begon ik in die tijd wereldberoemde schilderijen in mijn eigen interpretatie te schilderen en te verkopen.

Dit geld was voldoende om me voor te bereiden op het volgende examen, maar ook de tweede keer dat ik eindelijk het examen mocht afleggen, had ik het weer niet gehaald.

Dat nam me de laatste wil om door te gaan en de enthousiaste weg. Ik besloot vervolgens bouwkunde te studeren, zoals mijn familie altijd wilde. Ik voelde me echter niet geschikt en er heerste een grote leegte in me. Daarom gaf ik die weg op. 

Er ontstond een innerlijk conflict in me en ik vroeg me af: “Als je niet het beste voor jezelf wilt, waarom doe je dat dan?” Ik vroeg me ook af: “Wat lees je echt?”

Zelfreflectie in het leven dankzij creatieve kunst

Na wekenlang nadenken kwam eindelijk de zelfreflectie – want ik hield van creativiteit, design en meer specifiek: tekenen. Ik besloot nog een keer het derde toelatingsexamen voor architectuur af te leggen.

Door mijn teruggewonnen motivatie en leergierigheid heb ik dit keer het toelatingsexamen voor de architectuurstudie aan de gerenommeerde Hanoi Architectural University behaald en ook mijn vriendin kon haar toelatingsexamen aan de faculteit voor interieurontwerp en design halen.

We mochten samen geweldige tekenlessen aan de universiteit volgen en onze passie voor de schilderkunst groeide van dag tot dag.

De woorden van mijn voormalige leraar galmden steeds weer in mijn hoofd, die me aanmoedigde om de bergen te beklimmen en de moeilijkheden van het leven te overwinnen.

Het was een reis vol ontberingen, valstoten en pijn. Maar elke dag mogen doen wat ik liefheb, is het beste wat me kon overkomen.

Terug naar blog